Dung Beetles

งานอดิเรกของผมคือเล่นดนตรีครับ เป็นงานอดิเรกแบบสร้างรายได้ สมัยเรียนผมทำวงดนตรีกับเพื่อนๆ ไปเล่นตามร้านต่างๆ สมัยนี้ถึงวงจะแตกไปคนละทิศละทางแล้ว ผมก้ยังขอแจมวงน้องๆ เล่นอยู่บ่อยครั้ง ด้วยเพราะสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดนตรีพื้นฐานอย่างกีตาร์ เบสกีตาร์ กลอง เปียโน เเซกโซโฟน ทรัมเป็ต จึงทำให้มีวงต่างๆ ชวนไปเล่นขัดตาทับอยู่เสมอ ไม่ใช่แค่เล่นได้นะครับ เล่นดีด้วย (เรียนมาว๊อย) โดยส่วนใหญ่แล้ว เวลาที่ใครชวนไปเล่น ผมก็จะไม่ได้เล่นเครื่องดนตรีหล่อๆ อย่างกีตาร์หรอกครับ เพราะว่ามันชวนไปเล่นเเก้ขัด แบบว่ามีเบสป่วย มือกลองขาหัก แซกเป็นปากนกกระจอก คีย์บอร์ดเป็นตากุ้งยิง ไม่ว่าใครจะเป็นอะไร ผมก็สามารถเล่นแทนตำแหน่งนั้นได้ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมตำแหน่งหล่อๆ อย่างกีตาร์มันไม่ค่อยป่วยกันมั่งวะ

เอาล่ะครับ ไม่อยากเล่าเรื่องตัวเองเยอะ เอนทรีนี้ผมจะแนะนำเรื่องการเลือกซื้อกีตาร์ครับ สมัยหนึ่งถ้ามีใครถามผมว่า จะหัดเล่นกีตาร์ จะเลือกซื้อกีตาร์อย่างไรดี สมัยนั้นผมจะตอบว่า ซื้อกีตาร์ถูกๆ เอาไปหัดเล่นก่อน เพราะกลัวว่าถ้าเกิดเปลี่ยนใจอยากเล่นเอาหล่ออย่างเดียวขี้นมา เสียดายเงิน แต่ถ้าเป็นวินาทีนี้ ผมจะแนะนำว่า ไปขอยืมกีตาร์ชาวบ้าน ให้เขาสอนจนเล่นได้ระดับนึงก่อนค่อไปซื้อ และไม่ควรเลือกซื้อกีตาร์ราคาถูกครับ เพราะอะไร ไปดูกัน

ของใช้ ไม่ใช่ของโชว์ กีตาร์ไม่ใช่น้ำเต้าหู้ จะได้ซื้อวันนี้แล้วพรุ่งนี้บูด กีตาร์ราคาถูกสมัยนี้ มีตั้งแต่ไม่กีร้อยบาท ถึงหลักพัน ถ้าคิดจะเล่นแล้วจะเสียดายอะไร แดกเหล้า เลี้ยงสาวคืนนึงๆ สองพันสามพันยังไม่เสียดาย กะอีแค่เพิ่มเงินอีหน่อยได้ของดีมาใช้ แบบไหนคุ้มกว่ากัน

กีตาร์ราคาถูก คุณภาพก็จะต่ำตามราคาลงไปด้วย อันนี้เรื่องจริง กีตาร์ราคาถูกยอดนิยมครองใจวัยรุ่นหัดเล่นกีตาร์มาหลายยุคหลายสมัยคือ JOJO ตามด้วย FUJIYAMA กีตาร์สองยี่ห้อนี้เป็นกีตาร์คุณภาพต่ำครับ ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะซื้อมาหัดเล่น

เมื่อคุณภาพต่ำ ทำให้เป็นอุปสรรคในการหัดเล่น กีตาร์คุณภาพต่ำไม่ได้หมายความว่าจะซื้อมาใช้แค่สองสามเดือนแล้วมันจะพังนะครับ คุณภาพต่ำในที่นี้หมายถึงคุณภาพเสียง และอุปกรณ์ที่ใช้ในการผลิตกีตาร์ เช่น กีตาร์ยี่ห้อโจโจ้ กีตาร์ยี่ห้อนี้คอใหญ่มาก ไม่รู้ว่าไอ้คนผลิตมันเป็นนักกล้ามรึไง ถึงได้ทำคอกีตาร์ออกมาใหญ่โตปานนี้ เมื่อคอกีตาร์ใหญ่ การวางนิ้วก็จะลำบากครับ ทำให้ไม่สามารถจับคอร์ดยากๆ ได้

กีตาร์ที่คุณภาพสูง หรือปานกลาง จะมีระดับทัชชิ่ง (ความสูงระหว่างสายกีตาร์กับฟิงเกอร์บอร์ด) ที่พอเหมาะมาให้อยู่แล้ว จึงทำให้ผู้หัดเล่นไม่จำเป็นต้องปรับทัชชิ่งเองโดยที่ไม่มีความรู้ (เสี่ยงต่อกกีตาร์มาก เดี๋ยวจะพังเอาซะ) และยังไม่ต้องทนเจ็บนี้วอีกด้วย เคยเห็นกีตาร์เก่าๆบางตัวไหมครับ ที่มันจะมีกระดาษรองตามนัท (นัทคือสะพานรองสายอยู่ตรงบอดี้หนึ่งอัน และปลายฟิงเกอร์บอร์ดหนึ่งอัน) กระดาษนั่นเกิดมาจาก หนึ่งการที่เจ้าของกีตาร์โดนสตีฟ วาย ไม่ก็จิมมี เฮนดริก เข้าสิง เล่นโซโลเป็นไฟ จนทำให้นัทสึกจึงต้องเอากระดาษมารอง สองการที่เจ้าของกีตาร์ทดลองปรับทัชชิ่งโดยไม่มีความรู้และความชำนาญ โดยการถอดนัท มาฝนกับกระดาษทราย เพื่อให้ระดับความสูงของทัชชิ่งลดลง แต่บังเอิญฝนมากไปหน่อยเสือกต่ำเกินไป เลยต้องหากระดาษมารอง จะซื้อใหม่ก็ไม่มีตังค์ ลำพังกีตาร์ตัวนี้ยังกระอักเลือด

ผู้หัดเล่นใหม่ๆ ส่วนมากจะท้อเมื่อเจอรูปคอร์ดเต็ม ที่ต้องใช้การทาบนิ้ว เช่น F จนเลิกเล่นไปในที่สุด ดังนั้นนี่คือข้อดีของทัชชิ่ง โดยทั่วไปแล้วผู้ผลิตกีตาร์คุณภาพปานกลางถึงสูง มักจะตั้งระดับทัชชิ่งไว้ไม่สูง และไม่ต่ำจนเกินไป ทั้งนี้เพราะจุดประสงค์ในการเล่น หากเล่นริทึม ระดับทัชชิ่งที่ต่ำก็จะทำให้สายไปกระทบกับฟิงเกอร์บอร์ด หรือถ้าเล่นโซโล ระดับทัชชิ่งที่สูงก้จะทำให้การสปีดนิ้วเป็นไปได้ยาก

กีตาร์คุณภาพสูงหรือปานกลาง จะมีคุณภาพเสียงที่ดีกว่า แม้ว่าจะใช้สายคุณภาพต่ำ ระดับคุณภาพของเสียงก็จะเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย สายกีตาร์ยอดนิยมของร็อคแอนด์โรลคือ GIBSON เพราะคุณภาพดี ราคาไม่สูงจนเกินไป แถมยังแบ่งขายอีกต่างห่าก (ยังกะบุหรี่) สายกีตาร์ยี่ห้อนี้ส่วนมากผู้ที่ซื้อใช้มักจะเป็นผู้ที่เล่นกีตาร์เป็นแล้ว ดังนั้นผมจะไม่พูดถึง ผมจะพูดถึงเรื่องของสายกีตาร์เหี้ยๆ แทน หนึ่งในสายกีตาร์เหี้ยๆ คือ SUZUKI สายกีตาร์ยี่ห้อนี้ราคาถูกมาก ถูกเป็นขี้เลยก็ว่าได้ นอกจากจะถูกแล้ว ยังแข็งชิบหายอีกต่างหาก แข็งอย่างเดียวไม่พอ กระด้างด้วย ผมเคยลองเอาลวดเบอร์ศูนย์ มาใช้แทนสายสามของยี่ห้อนี้ เสียงไม่ต่างกันเท่าไร แต่เมื่อเราใช้กีตาร์คุณภาพสูง เสียงที่ได้จะเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย

กีตาร์คุณภาพสูง หรือปานกลาง มีอายุการใช้งานที่ยาวนาน สามารถเก็บไว้เป็นมรดกถึงลูกหลานได้ เพราะอุปกรณ์เครื่องดนตรี ไม่เหมือนรถยนต์ หากไม่เข้าโรงจำนำแล้ว หรือไปอยู่ในมือของผู้ที่ไม่เห็นคุณค่า ราคามีแต่จะเพิ่มขึ้นตามกาลเวลา และยี่ห้อ ทั้งนี้เพราะเนื้อไม้ที่ใช้ทำกีตาร์จะแห้งลงทุกวัน และจะทำให้คุณภาพเสียงดีขี้นนั่นเอง

วิธีการเลือกซื้อกีตาร์

พาผู้รู้จริง ไปเลือกซื้อกีตาร์ด้วย  ต้องรู้จริงๆ นะครับ ไม่ใช่ว่าเห็นลูกชายข้างบ้านมันเล่นกีตาร์เป็น ก็ชวนมันไปช่วยเลือกกีตาร์ อาจจะซวยได้กีตาร์เหี้ยราคาแพงก็ได้ เพราะใครจะรู้ว่าที่มันเล่นกีตาร์มันเล่นเอาหล่ออย่างเดียวหรือเปล่า

ผู้ซื้อควรมีความรู้พื้นฐาน หรือเล่นกีตาร์เป็นบ้าง แน่นอนครับ ถ้าเล่นไม่เป็นแนะนำให้ไปยืมคนอื่นเล่นให้พอเป็นก่อน เพราะถ้าเล่นไม่เป็นก็จะลองเสียงไม่ได้ ไม่รู้ระดับทัชชิ่ง ไม่รู้ว่าคอใหญ่ไปหรือเปล่า ทีนี่พอซื้อมาแล้ว เล่นไม่ได้ ก็ใบ้แดก ของใช้เลยกลายเป็นของโชว์ไปจริงๆ

กีตาร์ตามร้านโดยมากจะไม่ตั้งสายเอาไว้พร้อมเล่น เพื่อป้องกันการคดงอของคอกีตาร์ เห็นมะบอกแล้วว่ามันจำเป็นต้องเล่นให้เป็นก่อน เพราะว่าตามร้านมันไม่ตั้งสายไว้ให้ ถ้าเราตั้งไม่เป็นจะไปให้ใครตั้งให้ เดี๋ยวเจ้าของร้านมันรู้ว่าเราไม่เป็นจะโดนหลอกเอาได้ และที่สำคัญ การตั้งสายกีตาร์นั้น เป็นศาสตร์ที่คลาสสิคอย่างนึงนะครับ หากใครเล่นกีตาร์จนชำนาญ ก็จะสามารถตั้งเสียงให้ถูกคีย์โดยใช้หูเป็นมาตรฐานได้เลย แถมการตั้งเสียงนั้นยังมีตั้งหลายวิธี เวลาไปซื้อลองศึกษาวีธีตั้งสายแบบเทพไปลอง แล้วจะหล่อมาก

อย่าด่วนใจร้อนรีบซื้อกีตาร์ ควรทดลองหลายๆ ยี่ห้อก่อน เอาที่เราพอใจที่สุด บางทีใจร้อนเกินไปก็ไม่ดี เพราะกีตาร์แต่ละยี่ห้อนั้น คุณภาพไม่ต่างกันเท่าไร ลองชั่งน้ำหนักของคุณภาพกับราคา แล้วศึกษาดูก่อน

สิ่งสำคัญเวลาเลือกซื้อกีตาร์ ไม้ที่ใช้ทำกีตาร์เป็นสิ่งแรกที่สำคัญมากครับ ไม้เเต่ละชนิดก็จะให้เสียงที่แตกต่างกันออกไป จะมีตั้งแต่ไม้เอลเดอร์ ไม้เเอช ไม้มะฮอกกานี ไม้โรสวู๊ด จนกระทั่งถึงไม้อัด แต่ไม่อัดก็จะใช้ทำกีตาร์คุณภาพต่ำๆ เท่านั้น ไม่มีโอกาสได้เสนอหน้าเข้าไปอยู่ในโรงงานกีตาร์คุณภาพสูงหรอกครับ กีตาร์ที่ทำจากไม้อัด ก็ได้แก่สองยี่ห้อที่แนะนำไปตอนต้น (แต่อย่าชะล่าใจไปเสียหมด เพราะไอ้สองยี่ห้อนั้น รุ่นที่มันผลิตมาแรกๆ เป็นกีตาร์ระดับกลางที่คุณภาพดีใช้ได้เลย ถ้าเจอขอให้ซื้อเก็บไว้ ถ้าจะขายก็มาบอกผม เดี๋ยวจะซื้อต่อ)

ปีที่ผลิตก็สำคัญ คนเล่นกีตาร์ มันก็เหมือนคนเล่นของเก่า ปีที่ผลิตยิ่งเก่า ยิ่งดี เพราะไม้แห้งจัด เสียงเพราะ กีตาร์ไม่ใช่กิ๊ก ที่จะเปลี่ยนบ่อยๆ ดังนั้นซื้อดีๆ ไปเลยดีกว่าครับ ที่สำคัญ ควรเหมาะกับกระเป๋าสตางค์ด้วย

เเถม
ยี่ห้อและประเภทของกีตาร์ที่แนะนำคร่าวๆ

ประเภทโฟล์ค

YAMAHA คุณภาพปานกลางถึงสูง ซื้อง่าย ขายคล่อง
TAKAMINE เป็นกีตาร์โฟล์คจัมโบ้ ที่ราคาไม่สูงมากนัก แต่คุณภาพไร้ที่ติ
WASHBURN คุณภาพปานกลางค่อนข้างสูง
OVATION อันนี้เป็นกีตาร์ตระกูลหลังเต่าครับ แนะนำว่าถ้าบ้านไม่รวยจริงไม่ควรซื้อมาใช้ เพราะอย่างถูกๆ ก็เหยียบครึ่งแสนเข้าไปแล้ว คุณภาพเสียงไม่ต้องพูดถึง ศิลปินล้านนาผู้ล่วงลับ จรัญ มโนเพ็ชร ใช้กีตาร์ยี่ห้อนี้ ได้คุ้มมาก

ประเภทไฟฟ้า

YAMAHA ยอดนิยมในทางโฟล์ค แต่ทางไฟฟ้าไม่นิยมเท่าไร แต่ราคาก็ไม่สูงนัก แนะนำราคาตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทขี้นไป
GIBSON กีตาร์ฮีโร นักกีตาร์ชื่อดังใช้ยี่ห้อนี้เยอะครับ ไม่ว่าจะเป็น BB KING ซึ่งตอนนี้กีตาร์รุ่นบีบีคิงของปู่ ราคานั้นหาค่าไม่ได้เเล้ว ส่วนเคิล เชงเกอร์ มือกีตาร์แห่งวงแมงป่องผยองเดชหรือสกอเปียนก็เป็นคนเดียวที่ผมคิดว่า แม่งใช้ Gibson Flying V ได้เท่ที่สุด หรือจะเป็นของไทยเรา พี่ป้อม อัสนี โชติกุล ก็ใช้ GIBSON LES PUAL STANDARD ยี่ห้อนี้ราคาตั้งแต่ สองหมื่นบาทขึ้นไป
FENDER หนึ่งในกีตาร์ฮีโร ยี่ห้อนี้หลายรุ่นหลายทรงมาก รุ่นคลาสสิคสุดก็จะเป็น รุ่น STRATOCASTER เฮียเคิร์ท โคเบนแห่งเนอร์วาน่า ก็ใช้ FENDER JAGUAR ครับ ราคาแม่งพอๆ กับกิ๊บสันแแหล่ะ
IBANEZ กีตาร์สำหรับคนที่ชอบโซโล สปีดนิ้วเร็วๆ อย่างสตีฟ วาย เฮียแก เทพจัด หกสายไม่พอ แกเล่นเจ็ดสายแล้วครับ ราคาหมื่นกว่าบาทขึ้นไป
WASHBURN นูโนแห่งเอ็กซ์ทรีมใช้กีตาร์ยี่ห้อนี้ได้เด็ดดวงมาก ราคาตั้งแต่ห้าพันขึ้นไป

ปรัชญาการซื้อกีตาร์: ของดีไม่มีถูก ของถูกไำม่มีดี ของฟรีไม่มีในโลกครับ

ปล. ๑ พอดีไปเจอคำถามที่บอร์ดของเรามาครับ ก็เลยเขียนตอบ เขียนไปเขียนมาชักเยอะ เลยเอามาเขียนเองดีกว่า

ปล. ๒ อย่างไรก็ตาม ผมไม่ได้สนับสนุนให้ซื้อกีตาร์แพงๆ นะครับ มันอยู่ที่ฝีมือเราเองต่างหาก ที่จะเล่นออกมาได้ดีหรือเปล่า แต่ถึงต่อให้เก่งอย่างไร ถ้าเครื่องมือเหี้ย ก็เล่นไม่ได้ดีครับ ดังนั้น ลองศึกษาดูให้ดีๆ กันก่อนนะครับ อย่าใจร้อน

ปล. ๓  ถ้าเห็นว่าเอนทรีนี้เป็นระโยชน์อยู่บ้าง อยากให้กำลังใจผม โปรดรดน้ำต้นไม้ครับ

อัพเดทเพิ่มเติม เรื่องประเภทคลาสสิค ผมเรียนคลาสสิคมาก็จริงครับ แต่ความรู้เรื่องกีตาร์คลาสสิคน้อยมาก เลยไม่ได้ลงข้อมูลครับผม