Dung Beetles

ตอนนี้ผมอยู่ที่หมู่บ้านเล็กๆ ทางตอนใต้ของอังกฤษ ชื่อว่าฮอร์เดิล Hordle ห่างจากเซาธ์แฮมทัน Southamton ประมาณ 15 นาทีโดยรถไฟ เดินจากบ้านไม่เท่าไรก็เจอทะเลแล้ว แต่ผมไม่ได้เดินไปหรอก มันเหนื่อย ขับรถไปดีกว่า

ที่บ้านนี้มีมิสเตอร์ และมิสซิส แอชฟอร์ด (พ่อกับแม่) กับหมาอีกสองตัว ป็อปปี้ กับบาร์นนี ทั้งคู่เป็น อิงลิช สปริงเกอร์ สแปเนียล ป็อปปี้เป็นสาวแก่อายุสิบสองขวบ ส่วนบาร์นนี่ยังหนุ่มอยู่แค่ห้าขวบ ถึงป็อปปี้จะแก่ แต่ก็ไฮเปอร์เหมือนยังละอ่อน

ปกติแล้วเอิร์นนี่ (พ่อเจน) จะพาป็อปปี้กับบาร์นนี่ไปเดินเล่นทุกเช้าและเย็น แต่ตอนนี้สุขภาพเอิร์นนีไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก ป็อปปี้กับบาร์นนี่ก็อดเที่ยวมานาน หน้าที่นี้เลยตกเป็นของผมไปโดยปริยาย

บ้านเมืองนี้เค้าไม่ให้ปล่อยหมาออกมานอกบ้านเหมือนบ้านเรา เราเลยได้เห็นแต่ม้าตามท้องทุ่งท้องถนนแทน ม้าที่นี่มีเจ้าของทั้งหมด แต่เค้าปล่อยให้มันอยู่เองตามธรรมชาติ ปีนึงถึงจะมาเช็คกันสักที ไม่ต้องห่วง ไม่หายหรอก ของเค้ามีไมโครชิพ (หาย) ติดกันทุกตัว หมาก็เหมือนกัน จะมีชิพอยู่ที่ปลอกคอ ถ้าตัวไหนหลุดออกมา ก็จะได้ส่งเจ้าของถูก ส่วนตัวไหนไม่มีปลอกคอ หรือบังเอิญแอบหนี่ออกมา แล้วกิ่งไม้เกี่ยวปลอกคอหลุด แล้วเกิดซวยโดนจับได้ขึ้นมา โทษตายสถานเดียว

เห็นเกาะเล็กๆ ด้านล่างมั๊ยครับ ดูเหมือนเล็กๆ นะ แต่จริงๆ แล้วใหญ่พอสมควร เมื่อวันแรกที่มาถึง ก็กะว่าจะไปถ่ายรูปแหล่ะ ใกล้กันนืดเดียวเอง แต่มองไม่เห็นน่ะ หมอกมันลงเยอะจัด

อากาศตอนกำลังเขียนเอนทรีนี้ อยู่ที่ประมาณ 12 องศา แต่อีกสักพักก็จะลงไปถึง 5 องศา ยิ่งตอนเช้าล่ะไม่ต้องพูดถึง แทบไม่อยากออกจากบ้าน

อยู่ที่นี่อาหารการกินไม่ลำบากเท่าไร แต่ก็อยากกินอะไรเผ็ดๆ บ้าง เพราะพริกไทย กับทาบาสโกซอสอย่างเดียวไม่้ไหว เดี๋ยวจะเลี่ยนตาย พรุ่งนี้เลยคิดว่าถ้ามีเวลาก็จะไปโบรนมัสธ Bournemouth ซะหน่อย ว่าจะไปหาซื้อพริกขี้หนูมากินเล่น

กินแต่คางคกในรูมาหลายมื้อแล้ว พอดีว่าวันนี้วันอาทิตย์ก็เลยไปโลตัส ซื้อเนื้อวัวมาให้คุณนายแอชฟอร์ด ทำโรสตท์ดินเนอร์ Roast Dinner สักหน่อย

มีอีกหลายเรื่องที่อยากเล่าให้ฟัง แต่ผมพิมพ์แบบสัมผัสไม่ได้ครับ มันลำบากใช้โปรแกรมพิมพ์ไทย

ขอบคุณ http://www.am.ics.keio.ac.jp/members/vasutan/thaikey.html