อภินิหาร นิทานแมง (กลิ้งขี้)
posted on 24 Jul 2008 14:06 by khunkrabi in DungBeetleเนื่องจากหายหน้าไปนาน และมีคนแอบบ่นมาว่า รายชื่อใน Favourites List เริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่า รบกวนช่วยทำความสะอาด สังคยานาบล็อกเสียที
ไม่เชื่อดูนี่เด่ะ
หนอยแน่ะ คิดถึงหรือว่า ส่งอีเอ็มเอส มาเยาะเย้ย หาว่าเราไม่ยอมอึ๊บบล็อก
ก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอกครับ วนเวียนอ่านบล็อกชาวบ้านเค้าทุกวันนั่นแหล่ะ แค่ชีวิตช่วงนี้มันลุ่มๆ ดอนๆ ยังไงไม่รู้ แถมช่างที่มาทำที่ทำการใหม่มันก็หนีงานไปซะดื้อๆ ยังงั๊นแหล่ะ
เอาล่ะ วันนี้ไหนๆ ก็ไหนละ ขออัพบล็อกซะที (ถ้าเป็นภาษาเอ็ดดี้คงใช้คำว่า "อู๊พ" ล่ะมั้ง) วันนี้เสนอตอน
ลอร์ดโวลเดอร์มอร์ท ปะทะ หน้ากากอะเมซอน
Once upon a time long time ago. Lord Voldemort.. ... (เฮ้ย เอาภาษาไทยก็ได้ พักหลังนี่รู้สึกจะเพี้ยนนะมึง)
ก่อนหน้าที่คนที่คุณก็รู้ว่าใครจะถูก แฮร์รี่ พอทเตอร์ ทำร้ายจนสูญเสียพลังนั้น ทั่นลอร์ด เคยได้ประมือกับ อะเมซอนไรเดอร์มาก่อน แต่จะเคยประมือกับ "จัญไรเดอร์" มาด้วยหรือไม่นั้น ยังไม่เป็นที่แน่ชัด ในกาลครั้งนั้น หลอดโวลเดอร์มอร์ท ยังไม่ได้มีหน้าตาเฉกเช่นในปัจจุบัน ดาร์คลอร์ด เป็นเพียงงูเขียวหางใหม้ตัวเล็กๆ เท่านั้นเอง
ในขณะเดียวกัน หน้ากากอะเมซอนก็ไม่ได้ไปฝึกวิชาให้ไอ้เด็กยุ่นเครื่องบินตกพ่อแม่ตายที่กลางป่าอะเมซอน แต่เป็นเพียง ขี้กะปอมหัวเขียว อาศัยปีนต้นไม้หาแดกแมลงอยู่แถวภาคอิสาน
ในครั้งนั้น ทั่นลอร์ดมืด ได้เกิดอยากจะไปเยี่ยมญาติแถวๆ เอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ทั่นลอร์ดจึงได้เก็บกระเป๋า เดินทางมายังประเทศไทย แต่อนิจจา ทั่นลอร์ด ดวงตก แทนที่จะไปเยี่ยมญาติที่เชียงใหม่ ดันต่อรถผิด ไปดูสาวอโกโก้ที่พัทยา จนถูกอีสาวนักแดนซ์ มอมยารูดทรัพย์
หลังจากที่กลายเป็นทั่นลอร์ดตกอับ ลอร์ดมืดจึงได้เดินทาง ระหก ระเห เร่ร่อน ไปจนถึงเมืองอิสาน ที่นั่นเอง ลอร์ดมืดได้พบกับชาวนาผู้หนึ่ง ด้วยความสงสารทั่นลอร์ด ชาวนาจึงเก็บทั่นลอร์ดมาดูแล ป้อนข้าวป้อนน้ำ และตั้งชื่อให้ ลอร์ด โวลเดอร์มอร์ท ว่า "บักหลอด" บักหลอดดีใจมากที่ชาวนาผู้นั้นได้ช่วยเหลือตน จึงแอบตั้งชื่อให้ชาวนา เนื่องจากสังเกตว่า ไม่ว่าชาวนาจะพูดอะไรก็ตาม จะต้องลงท้ายด้วยคำว่า "เด้อออออ" เสมอ บักหลอดคิดว่า "เด้ออออ เด้อ... พอเดอร์ พอทเตอร์ ... ใช่ พอทเตอร์ ก็ไม่เลวเหมือนกัน"
ในครั้งนั้น บักหลอดหลงดีใจว่า หลังจากที่ตัวเองหายดีแล้ว จะได้ฝากรักจากน้ำพิษของงูเขียวหางไหม้ไว้ที่ ซอกคอของชาวนาใจดีผู้นั้น เหมือนกับ รุ่นพี่งูเห่าเคยทำมาเมื่อกาลก่อน
แต่อนิจจา บักหลอด ดันเกิดมาในยุคที่ หนังสือนิทาน ชาวนากับงูเห่า ตีพิมพ์ให้อ่านฟรีกันทางอินเตอร์เน็ต ชาวนาจึงรู้เท่าทัน เมื่อบักหลอดงูเขียวหางไหม้ที่เลี้ยงไว้ อ้วท้วนสมบูรณ์เต็มที่ ชาวนาจึงจับบักหลอดลงหม้อ ต้มเปรตกิน
ความซวยของบักหลอดไม่ได้โหดร้ายขนาดนั้น หลังจากที่บักหลอดหนีจาก "ไอ้พอทเตอร์ ฟาร์เมอร์ไฮเทค" มาได้ ก็ปฏิญาณตนว่า จะไปเรียนวิชาพ่อมดที่ฮอควอร์ด และหลังจากสำเร็จวิชา ก็จะตามล้างโคตรเหง้าสักกะหลาดไอ้พอทเตอร์ไปตลอดชีวิต
แต่ในขณะที่เลื้อยโซซัดโซเซอยู่นั้น บักหลอดก็ได้พบกับ ขี้กะปอมตัวหนึ่งชื่ออะเมซอน กำลังไล่จับแมลงอยู่ ด้วยความหิว บักหลอดจึงตรงเข้าจู่โจม หมายจับขี้กะปอมตัวนั้นเป็นอาหาร โดยลืมขนาดของตัวเองไปสนิท
บักหลอดเข้าโจมตีด้วยท่าไฟว์สตาร์ฟ็อกสแปช แต่ก็โดนท่าสปินนิ่งเบิร์ดคิก สวนกลับมาได้ บักหลอดเห็นท่าไม่ดี จึงกระโดดขึ้นเชือกอีกที หมายจะกระโดดลังกาหลังสามรอบ ต่อเกลียว ตามด้วยฟิกแฟ๊ก อีกหกตลบ เพื่อทั้งศอกลงมาที่อะเมซอน
เป็นไปตามคาด บักหลอดทำสำเร็จ แต่เพื่อความชัวร์ บักหลอด จึงใส่เยอรมันซูเพล็ก ตามด้วยบาร์เซโลนาซูเพล็กของบัลล็อค ตามอีกที
ในขณะที่กำลังจะหิ้วอะเมซอนขึ้นเชือกเพื่อทำบาร์เซโลนาซูเพล็กนั้น อะเมซอนได้ใช้พลังเฮือกสุดท้าย จับบักหลอด ใส่ซูเปอร์เพล็ก จากเชือกชั้นที่สาม ตกลงมา
พลังเฮือกสุดท้ายของอะเมซอนได้ผล บักหลอดโดนกรรมการนับสาม แพ้ไปอย่างไม่เป็นท่า
หลังจากนั้น อะเมซอนจึงไม่ต้องการเสียท่าให้ใครง่่ายๆ อีก จึงเดินทางไปยังป่าอะเมซอน บ้านเกิดเพื่อฝึกวิชา ในขณะที่อเมซอนกำลังจะฝึกวิชาขั้นสูงสุดใกล้จะสำเร็จนั้น อยู่อยู่ก็มีเสียงต้นไม้ต้นไร่หัก ป่าแตกวินาศสันตะโรง และก็มีเสียงระเบิดขึ้น และแล้ว อะเมซอนก็สลบไป
รู้สึกตัวอีกที อะเมซอนก็พบว่า เสียงที่ดังสนั่นขจรประสาทหวั่นไหวนั้น ที่แท้คือเครื่องบินตก ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอะเมซอนจึงได้เดินไปดูภายในซากเครื่องบินนั้นและได้พบกับเด็กน้อยชาวญี่ปุ่น แต่อนิจจา ทุกคนบนเครื่องตายกันหมด อะเมซอนจึงได้เก็บเด็กนั่นมาเลี้ยง
แต่ก่อนที่จะได้เลี้ยงดูเด็กนั้น อะเมซอนเสือกเดินพลาด ไปเหยียบสังกะสี ทำให้สังกะสีบาดตีน ร่ำๆ จะเป็นบาดทะยัก อะเมซอนจึงได้ตัดสินใจ ถ่ายทอดเคล็ดลับวิชาหน้ากากอะเมซอนให้เด็กคนนั้น ด้วยคาถาที่ว่า
"แววตาที่โกรธเกรี้ยว หิวกระหายดั่งสัตว์ป่า ฮื่ออออ..... กรรรรรร ..... อา... มา... ซอนนนนน...."
ส่วนบักหลอดนั้นก็ได้กลับไปขอทุนเรียนต่อที่ ฮอควอร์ด จนได้กลายเป็นดาร์คลอร์ด ตามล้างตามผลาญ "บักพอทเตอร์" สมใจ ตามที่ท่านได้อ่าน ได้ดู กันนั่นแล
เบื้องหลัง ....
วันนั้นผมเพื่อนผมมาหาจากบางกอกครับ ก็นั่งตั้งวงกินกันชิลชิล
แต่ไอ้บักหำหลอด กับไอ้อะเมซอนนี่สิ ตกลงมากลางวง
เหตุการต่อจากนั้นก็คือ
ชายฉกรรจ (ชายฉะกัน) ทั้งหกคน ก็เกิดอาการสาวแตกขึ้นมา
แมง : "อุ๊ย กรี๊ดดด งู๊วววววว"
เพื่อน1 : "ต๊ายยยยย แม่ขาาาาาาาา"
เพื่อน2 : เอ๊วววววววว
เพื่อน3 : ว๊ายยยยย โจ้ยยยยย โด้ยยยยยย
เพื่อน4 : กรี๊ดดดดดด เอามันออกป๊ายยยยยย
เพื่อน5 : อุ๊ยยย อีแป๊นนนนน
หลังจากได้สติกลับคืนมา ก็เลยไปถ่ายรูปในระยะประชิด แก้เขิน (เพื่อโชว์พาวว่ากูก็ไม่ได้ตุ๊ดไปมากกว่ามึงหรอกโว๊ยยยยย)
บักหลอด : เป็นไง สาดดด อ้าปาก ตาโปดเลยเหรอมึง จะยอมมั๊ยแสดดด
อะเมซอน : ยอมเหี้ยไร ยอมก็กลัวมึงดิ เดี๋ยวมึงเจอซูเปอร์เพล็ก ไอ้สาาาดดดดด
อะเมซอน : เป็นไงละสาดด เจอซูเปอร์เพล็กกูไปทีหนีเลยมึง
ไม่ไหวๆ ไปฝึกวิชาที่ป่าอะเมซอนดีกว่า
อัพเดทข้อมูลนิดหน่อยครับ
เมื่อกล่าวถึง "จัญไรเดอร์" ไปแล้ว เรามีหน้ากากของจัญไรเดอร์มาให้ดูกันครับ
นี่คือโฉมหน้าของ "จัญไรเดอร์"
หากอยากเจอตัวจริง แนะนำให้ไปที่นี่ครับ
เครดิตรูป http://watchi.exteen.com/20080506/entry และแคปเจอร์มาจาก ดีวีดี

เจอแบบนี้ ตัวใคร ตัวมัน เห้อๆ




#1 By (^_^)/nana on 2008-07-24 16:35