เฒ่าทะเล

posted on 10 Feb 2012 08:03 by khunkrabi  in DungBeetle
 
 
วันพ่อปีที่แล้ว ผมพยายามติดต่อพ่อ เพื่อที่จะถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ แต่ติดต่อไม่ได้ ... ไม่ได้อยากจะติดต่อเพราะวันเป็นวันพ่อ แต่อยากจะติดต่อเพราะอีกห้าวัน มันจะถึงวันเกิดของพ่อ เมื่อโทรหาไม่ได้ ผมเลยส่งอีเมลล์ไปหา หวังเพียงแค่ว่าพ่อจะติดต่อกลับมาบ้าง ...จนเวลาล่วงเลย ผมคิดว่าพ่อคงไม่มีโอกาสได้ใช้อินเตอร์เน็ตสักเท่าไร เลยไม่ติดต่อมา ... จนผมลืมไปแล้ว ว่าวันนั้นได้ส่งจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ไปหาพ่อ
 
จนมาวันนี้ ผมได้รับอีเมลล์จากพ่อ ซึ่งผมอ่านแล้วรู้สึกดีกับจดหมายฉบับบนี้มาก ๆ มันไม่ได้มีเนื้อความที่จะต้องมาบอกรักกัน เหมือนคนไกลกันเขามันจะพูดกัน ... แต่จดหมายฉบับนี้มันแฝงข้อคิดอะไรหลาย ๆ อย่าง มันเยอะเสียจนผมอยากเอาจะเอามาเขียนใส่ไว้ในบล็อก เพื่อให้จดจำได้ ... และต่อไปนี้คือจดหมายจากพ่อของผมครับ
 
 
 
 
ถึงเจ้าลูกชายที่อยู่ต่างแดน
 
            โลกนี้มีสิ่งที่ไม่น่าเชื่อมากมายเหลือเกิน ข้อสงสัยนี้ทำให้ มนุษย์ไปรวบรวมสิ่งที่แปลกประหลาด
มาเขียนเป็นการ์ตูน " Belive it or not" กวาดเงินจากคน ขี้สงสัย  ไปใส่กระเป๋าตนเองได้สบายใจ
 
          ไม่น่าเชื่อนะว่าพ่อจะอายุ 58 ปีแล้ว
          ไม่น่าเชื่อนะว่า เจ้าลูกชายมันจะข้ามน้ำข้ามทะเลไปอยู่กันละทวีป
          ไม่น่าเชื่อนะ ว่า ศิลปินเดี่ยวไร้เทียมทานอย่างมัน จะอดทน อดกลั้น ต่อเหตุการณ์ที่มารุมล้อมดัวได้
          ไม่น่าเชื่อนะว่า สถานการณ์สร้างวีรบุรุษได้เสมอ
          ไม่น่าเชื่อนะว่า เจ้าไท มันจะล่อลากดินยิ่งกว่าพ่อมัน
          ไม่น่าเชื่อนะว่า คำสอนของพระพุทธเจ้าจะเป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือและยึดเป็นที่พึ่งได้ตลอด
          ไม่น่าเชื่อนะว่า สรรพสิ่งทั้งหลายในโลกล้วน มีสภาพ อนิจจัง  ทุกขัง อนัตตา

มันเป็นอนิจจัง คือ ความไม่เที่ยงแท้ต้องเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา เกิด แก่ เจ็บ ตาย หัวเราะ ร้องให้
มันเป็นทุกขัง คือ เป็นความเดือดร้อนกายและใจเสมอ ไม่ว่าเกิด แก่ เจ็บตาย หัวเราะ ร้องให้  ถ้าเราไปยึดมั่นที่จะไม่ยอมให้มันเปลี่ยนแปลงไป มันจะยิ่งทุกข์

มันเป็นอนัตตา คือ แท้จริงแล้ว มนุษย์ไม่สามารถบังคับให้มันเป็นไปได้ตามใจเราทุกอย่าง กฎธรรมชาติ Law of nature มันคือความจริงที่ยิ่งใหญ่ คือ "มันเป็นเช่นนั้นเอง มันเป็นเช่นนั้นเอง มันเป็นเช่นนั้นเอง..........

            หลายร้อยปีมาแล้วที่มนุษย์พยายามที่จะควบคุมและเอาชนะธรรมชาติ ในที่สุด จึงได้รู้ว่า ธรรมชาตินั้นมันเหมือนกับเมียของพวกเรา เราไม่สามารถที่จะควบคุมและเอาชนะหล่อนได้ ทางเดียวที่ดีที่สุดคือ อยู่อาศัยกับหล่อนตามธรรมชาติ โดยใช้ปัญญาให้สอดคล้องกับอารมณ์ของธรรมชาติ ฟ้าร้อง ฝนตก น้ำท่วม แห้งแล้ง แผ่นดินไหว กูก็อยูได้  เพราะถ้าอยู่ไม่ได้ก็จะสูญพันธ์เฉกเช่น ไดโนเสาร์ ไดโนอาทิตย์ ทั้งหลาย

            พูดถึงคำว่า วันก่อนหรือ เมื่อวานนี้ ตรงกับภาษาหัวหรั่งว่า  yesterday ก็สงสัยอีกว่า มันน่าจะแยกออก เป็น คำว่า YES+Ter คำว่าYes แปลว่าใช่ แปลว่า ถูกต้อง ยอมรับได้ คำว่า Ter เรามักพบต่อท้ายคำว่า Menter computor motor รวมความว่าพวกลงท้ายด้วยคำว่า Ter ส่อนัยยะไปในทางผู้กระทำ Acter หรือ Action
เมื่อลากจูงเข้ามาให้เป็นเรื่องเป็นราวเป็นข่าวขึ้นมา ก็อาจจะหมายถึง การยอมรับว่า เมื่อวานนี้มีอยู่จริง
เรื่องที่กำลังคุยให้ฟังนี้เป็นเพียง ข้อ Assumption เท่านั้น คงต้อบใช้เวลา หาความจริงต่อไป

           เรื่องสุดท้าย คือ เรื่องที่น่าเชื่อ และเชื่อได้โดยไม่ต้องการพิสูจน์หรือตรวจสอบ คือ พ่อรู้สึกคิดถึงเจ้าไทจูเนียร์ มันเหมือนกับได้รับรู้ว่าบนโลกใบนี้มีสายพันธ์ของพวกเราไปเติมโตอยู่ใน กาแล็กซี่ Galaxcy อื่น ที่อยู่ไกลโพ้น

           สามสิบกว่าปีแล้วที่พ่อได้อ่าน เรื่อง "The old man and the sea" ของเออเนส เฮมมิ่งเวย์ ชื่อในภาษาไทย คือ เฒ่าทะเล มันสะท้อนให้เห็นแนวคิดความสับสนอลหม่านของคนกับคน คนกับทะเล ผู้เขียนพาผู้อ่านไปสู่โลกจินตนาการ ของท้องทะเล ขอบฟ้า วิถีชีวิตของชาวประมง การจับปลามาขาย แลกเปลี่ยนกับเงินไปซื้ออาหารเหล้า และผู้หญิง การผจญภัย การชักคะเย่อกับปลายักษ์ในทะเลกว้าง การเรียนรู้กำลังแรงของปลา การต่อสู้ทางความคิดระหว่างคนกับปลา ความชาญฉลาดของปลาที่จะหาทางหลุดจากสายเบ็ด ความอัจฉริยะของเฒ่าทะเลที่จะให้ปลาติดเบ็ดและอดทนให้มันลากสายเบ็ดไปจนอ่อน แรงและยอมแพ้ในที่สุด มันเหมือนกับเราเข้าไปนั่งร่วมดูเหตุการณ์ในลำเรือนั้น  ท่ามกลางสายฝนและแสงแดดที่แผดเผา ปลาได้ลากจูงเหล็กแหลมที่ฝังลึกอยู่ในปากออกไปสู่ทะเลลึก ยิ่งลากออกไปไกลจากฝั่งทะเลมากเท่าใด คนยิ่งเกิดปัญหาจากธรรมชาติของคลื่นลมทะเลแรง ปลาก็เจ็บปวดและอ่อนแรงแต่มันยังคงมีความหวังเหนือกว่ามนุษย์ คือ ตราบใดที่มันยังไม่หมดลมหายใจ มันยังอยู่ในทะเล มันคือเจ้าเวที มันจะไม่ยอมให้คนเอาชนะมันได้ง่าย  ปลายสายข้างหนึ่งคือผู้ล่าที่ไม่ย้อท้อ ปลายสายอีกข้างคือผู้ถูกล่า ใครคือ เฒ่าทะเลตัวจริง

           หลายวันที่ผ่านไปในทะเล มนุษย์กับปลาใครจะเป็นผู้ชนะ   ตำนานการผจญภัยถูก ถ่ายทอดจากปากของผู้คนในบาร์เหล้าชายทะเล  เมื่อถูกถามถึงต้นตอของตำนานเล่า ขาน ผู้คนจะพากันชี้ไปยัง ร่างของชายชราขี้เมาที่นอนซุกตัวอยู่บนเปลใต้ต้นมะพร้าว ภายใต้เปลเกลื่อนกราดไปด้วยขวดเหล้าเปล่า ผมหงอกขาวราวสีเงินยวง ขยับไหวยามต้องลมทะเล เสียงกรนดังเบา ๆ จากร่างอันผอมเกร็ง
 
สำหรับพ่อแล้วอาจเป็นเช่นเดียวกัน ตำนานการต่อสู้ชีวิตของพ่อ ใกล้จะจบฉากแล้ว แต่อาจไม่มีตำนานให้เล่าขานชวนหัวร่อต่อไป สมดัง พุทธวัจนะจากพระโอษฐ์ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

           ย้อนกลับมาสู่โลกความจริง วันศุกร์ 10 กพ55 ถึง 14 กพ.55 พ่อจะพานักศึกษาปริญญาเอกโครงการปรัชญาดุษฎีบัณฑิต(Phd.) สาขายุทธศาสตร์การ พัฒนา (Development Strategy ) (รุ่น 4 รุ่น 5) รวม 20 คนยัดใส่รถตู้ 2 คัน เดินทางตามรอยพระยุคลบาท จากเพชรบุรี สู่เชียงราย 

           จากเหนือสุดของสยาม พ่อจะเปิดลำนำเพลงแม่สายสะอื่นกล่อมอารมณ์ก่อนเข้าพื้นที่( คงได้เคยฟังนะ เป็นเพลงสมัยสุนทราภรณ์อยากรู้เปิดฟังได้จากกูเกิล ) พานักศึกษาไปถอดรหัส สามเหลี่ยมทองคำ ไทย พม่า จีน ลาว แดนที่เงินตราสะพัดจากยาเสพติดและการพนัน ข้ามไปดมกลิ่นเนื้อสาวชาวแม้ว ย้อนกลับเข้ามาในไทยล่องใต้ลงไปสัมมนาที่ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ไปกินสะเต็ก+สลัดผักสดที่ ร้าน ไร่จันกะผัก (ของหม่อมเจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ อธิการบดีผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภายใต้พระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเทพฯ)
หอบหิ้วไขมันขึ้นไปโต้ลมหนาวที่ดอยกาซาลอง จิบน้าชาอู่หลง ที่เลื่องลือว่า หอมยิ่งกว่าชาใดในโลก กระซวกหรือยัดสตรอเบอรี่สดซักสามกิโลลงกระเพาะแทน อาหารกลางวัน ชม Landscape and Infrastructer ของดอยตุง ที่งดงามจากการฝูมฝักของโครงการสมเด็จย่า  ถอดระหัสโครงการหลวง โครงการลงพระราชดำริ โครงการส่วนพระองค์จากเชียงราย กินข้าวที่ราชภัฎเชียงใหม่ ราชภัฎลำปาง ดูงานผลิตเบียร์ช้างความจริงไปชิมเบียร์ช้าง ของเจ้าสัวเจริญที่รวยติดอันดับโลก ที่จังหวัดกำแพง แล้วก็เมาหลับกลับราชภัฎเพชรบุรี

           งานนี้พ่อได้รับค่าแรงวันละ 6000 บาทต่อวัน จากวันที่10-14 รวม 4 วัน คิดเป็นค่าแรง สองหมื่นสี่พันบาทถ้วน โดนจวกค่าภาษีอานจากรัฐบาลไทยไชโย ร้อยละ 3 หักนะที่จ่ายทันทีไมต้องโต้แย้ง พันสองร้อยบาทครับผม ส่วนที่เหลือก็เข้ากระเป๋า เก็บไปใช้หนี้ร้อยละ 10 ซะก็จบเรื่องเล่าด้วยประการละฉะนี้

ขอความสุขความเจริญ จงบังเกิดแก่ลูกและครอบครัว ตลอดกาลนานเทอญ
 
 
 
 
 
เท่านี้แหล่ะครับ